ศูนย์รวมที่สุดของเมืองไทย บันทึกเมืองไทย แปลก แปลกในเมื่องไทย ประเทศไทย เมืองไทย Thailand บันทึกลึกลับ

Records Gallery >> ของสะสม



ของสะสม

ซิปโป้@Zippadeedoo

 

                          วันนี้บันทึกไทยส่งทีมงานสองหนุ่มไปซุ่มแอบดู คุณรังสรรค์ เจ้าของร้านซิปโป้ ว่าชีวิตที่อยู่กับไฟเป็นเช่นไร พอเห็นไฟแช็คเต็มร้าน ๒.๒๘๘ อัน ถึงกับอึ้ง จึงขอซักไซ้ไล่เรียงกันตอนนั้นเลย

 

           สวัสดีครับ ผมจากบันทึกไทยขอถามสักสองสามคำนะครับ

      ทำไมถึงสะสมไฟแชคซิปโป

      คุณรังสรรค์  : เรื่องมันยาวนะ ฟังไหมล่ะ

 

       ฟังครับพี่

        คุณรังสรรค์  :  ตอนเด็กๆ เวลาไปบ้านต่างจังหวัดเห็นลุงสูบใบจากโดยใช้ซิปโป้จุด พี่ได้กลิ่นน้ำมัน เวลาเขาจุด รู้สึกว่ามันหอมก็ไม่รู้ทำไมนะ  ไปกี่ครั้งๆ พี่ก็เห็นลุงใช้ไฟแช็คอันนี้ตลอดเลย ก็เลยคิดว่ามันต้องมีดีแน่เลยถึงใช้ได้นานขนาดนี้  พอพี่มาทำงานที่ฮาร์ดร็อคคาเฟ่เจอเพื่อนที่เพิ่งเรียนจบจากออสเตเรีย  เขาก็เอาไฟแชคซิปโปมาเล่นท่าให้ดู  เฮ้ย! เจ๋งอ่ะ  เราก็คิดว่าเท่ห์ว่ะ เลยอยากได้ แต่ไม่รู้จะซื้อที่ไหน บังเอิญที่ฮาร์ดร็อคคาเฟ่จัดโปรโมชั่นเปิดเหล้าแถมซิปโป ลูกค้ารายหนึ่งเขาเปิดหลายขวดก็ได้ไฟแช็คหลายอัน เขาเห็นเราชอบก็เลยใจป๋ายกให้อันหนึ่ง ถือเป็นซิปโปอันแรกที่เราได้มา

 

          แล้วช่วงแรกๆที่เริ่มสะสม ไปหามาจากไหน

         คุณรังสรรค์  : สมัยก่อนประมาณ ๒๐ ปีที่แล้ว จะมีแหล่งขายอยู่ที่โตคิว สวนจตุจักร คลองถม แล้วสมัยก่อนจะมีผู้ขาย ๒ ประเภทคือ แบบเป็นตัวแทนจำหน่ายแล้วก็แบบหิ้วเข้ามาขาย เป็นพวกที่รับจ้างหิ้วของจากต่างประเทศเข้ามาขายน่ะ เป็นของหนีภาษี แล้วสมัยก่อนตัวแทนจำหน่ายยังไม่ค่อยแข็งแรง คือเขาจะขายแต่แบบที่เรียบๆ ลายธรรมดาๆ ตามแคตตาล็อค แต่ของพวกที่หิ้วเข้ามาจะเป็นแบบที่ไม่มีในแคตตาล็อค จะมีลายแปลกๆ สวยๆ ลายเฉพาะที่หาไม่ได้ในแคตตาล็อค ผมก็ไปซื้อที่โตคิว ไปยืนต่อราคาอ้อนวอนเขาทุกวันจนได้ แล้วก็ไปซื้อที่จตุจักรด้วย เมื่อเรารู้ตัวว่าเราชอบสะสม เราก็เก็บ เงินเดือนออกทีหนึ่งก็ซื้ออันหนึ่ง พอเงินเดือนเยอะขึ้นเป็นหมื่นก็ซื้อสองอันสามอัน

               หลังจากออกจากฮาร์ดร็อคผมก็ไปทำงานชั่วคราวที่ญี่ปุ่น  ครั้งแรกที่ได้ไปเห็นร้านขายไฟแช็คซิปโปที่ญี่ปุ่น มันเหมือนกับการเปิดโลกกว้างของเราเลย เหมือนกับสวรรค์ของคนชอบไฟแช็คซิปโป มันเยอะมาก ร้านหนึ่งวางเป็นพัน ๆ อัน ลายไม่ซ้ำกัน ลายแปลก ๆ ที่เราไม่เคยเห็นในแคตตาล็อคของอเมริกาเยอะมาก เลยซื้อกลับมา ๕ – ๖ อัน แล้วพอได้มีโอกาสทำงานในบริษัทของคนญี่ปุ่น เขาก็ส่งไปทำงานที่ญี่ปุ่นบ้าง ก็ซื้อมาอีกเรื่อยๆ 

 

         มีไฟแช็คยี่ห้ออื่นอีกที่คนนิยมกันไหมครับ

 

        คุณรังสรรค์  มีเป็นร้อยยี่ห้อครับ แต่ซิปโปเนี่ยเขาจดลิขสิทธิ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาเอาไว้หมด ห้ามใครทำเลียนแบบ เช่น รูปทรง เสียงเปิด การระบายอากาศ ถ้าใครจะทำแค่ใกล้เคียงก็ไม่ได้ แต่มันมีช่วงหนึ่งที่ไฟแชคแก๊สเข้ามาตีตลาด เพราะมันถูกกว่า หาซื้อก็ง่าย หายก็ไม่เสียดาย แต่จริงๆแล้วซิปโปดีกว่า เพราะจะจุดในที่ลมแรงยังไงก็ไม่มีวันดับ เพราะออกแบบมาให้กันลม ตกพื้นโดนรถทับก็ไม่พัง ทนทาน  ซิปโปเนี่ยเขามีเอกลักษณ์ ก็คือทรงสี่เหลี่ยม เปิดแล้วมีเสียง มันมีเอกลักษณ์ในตัวเองที่คนจดจำได้ง่าย พี่ว่าถ้าพูดถึงไฟแชคต้องซิปโปล่ะนะ

 

          ซิปโปแบบไหนที่พี่มีมากที่สุด

          คุณรังสรรค์  ผมบ้าเป็นช่วง ๆ ช่วงแรกซื้อจากอีเบย์ ผมไปซื้อพวกแบบตั้งโต๊ะ เพราะตอนแรกๆผมเห็นว่ามันเป็นของแปลก พอไปเห็นในอีเบย์ ผมตื่นเต้นมาก ไม่รู้ว่าซื้อที่ไหนเมืองไทยไม่เคยมี ผมเคยเห็นแต่ในรูปไม่เคยเห็นของจริง ทีนี้พอเจอก็ซื้อเก็บไว้เยอะเลย ตัวเก่าสุดเลยจะเป็นปี 1947 เป็นแบบตั้งโต๊ะรุ่นที่สอง ตัวละเป็นหมื่นเหมือนกัน สรุปว่ามีเยอะทุกแบบ

 

 

 

 

ราคาถูกแพงขึ้นอยู่กับอะไร

          คุณรังสรรค์  สิ่งที่ทำให้ราคาแตกต่างกันคือ ลวดลาย การพิมพ์ลาย แกะลาย ลิมิเต็ดอิดิชั่น ทำให้ราคาต่างกัน

 

 

ในเมืองไทยงมีคนอื่นที่สะสมไฟแชคซิปโปอีกหรือเปล่า

 

 

          คุณรังสรรค์  เยอะป็นร้อย ๆ คน แต่ก็ไม่เยอะมากขนาดผม เขามีกันไม่เกิน 500 อัน 

 

ความสุขของการสะสมไฟแชคซิปโปคืออะไร

          คุณรังสรรค์  คือเวลาคุณชอบอะไรก็แล้วแต่ แล้วได้ของนาดผม เขามีกันไม่เกิน 500 อัน

ใหม่มาเนี่ย มันคือความสุข คนบางคนเก็บอย่างเดียวไม่โชว์ แต่ผมมีหน้าร้านอย่างนี้ มันทำให้ผมได้โชว์ มันเป็นความสุขของผมเหมือนกัน

 

ได้อะไรจากการสะสมบ้าง

          คุณรังสรรค์  ถ้าไม่นับเรื่องเงินเรื่องทอง สำคัญที่สุดคือได้สังคม ได้รู้จักคนโน้นคนนี้ คนที่สะสมของด้วยกัน ได้คุยในเรื่องเดียวกันกับคนคอเดียวกัน พอได้นั่งคุยกันแล้วมีความสุข ได้มิตรภาพ

 

อยากจะบอกอะไรถึงคนที่กำลังจะเริ่มสะสมอะไรสักอย่าง

          คุณรังสรรค์  สะสมอะไรก็แล้วแต่ อย่าทำให้ครอบครัวเดือดร้อน อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน อย่าไปขโมยเงินแม่มาซื้อ อย่าไปเอาเงินที่ต้องให้ลูกไปกินขนม ที่ต้องให้ค่าเทอมลูกมาจ่าย คุณเอาเงินที่คุณมี และที่สำคัญที่สุดคือ คุณต้องมีความรู้ คุณมีความรู้คุณมีเงิน คุณถึงจะซื้อของดี ๆ ได้ แต่ถ้าคุณไม่มีความรู้ คุณอาจจะโดนเขาหลอก คุณจะสะสมอะไรคุณต้องศึกษาให้แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถหรอกคุณได้ แล้วคุณต้องซื่อสัตย์ด้วย ไม่ไปหลอกใครเขาเช่นกัน

 

ครอบคุณครับพี่รังสรรค์ เล่นท่าให้พวกผมชมหน่อย

 

แบ่งปัน Facebook
Top 5 Poppular Records


เพลงบันทึกไทย



ที่ 1 บันทึกไทย
บันทึกไทย
Flag Counter