ศูนย์รวมที่สุดของเมืองไทย บันทึกเมืองไทย แปลก แปลกในเมื่องไทย ประเทศไทย เมืองไทย Thailand บันทึกลึกลับ

Records Gallery >> ของสะสม



ของสะสม

คุยกับนักเก็บจักรยานโบราณ

 

 

          ทีมบันทึกไทยแวะเวียนมาคุยกับนักสะสมจักรยานโบราณ ณ บ้านจักรยาน สวนผักซอย ๖ ตลิ่งชัน  เห็นบ้านที่มีจักรยานบนหลังคา ใช่เลย บ้านจักรยานแน่นอน พอเข้าไปในบ้านพบกับอ.ทวีไทย เจ้าของบ้าน เมื่อได้พูดคุยแล้วมีความรู้สึกว่าอาจารย์ทวีไทยเจ้าของจักรยาน ไม่เหมือนใครจริงๆ ประกอบกับได้เดินชมจักรยาน และปรัชญาฝาบ้านที่ติดไว้ตามเสาตามผนังแล้วทึ่งในแนวคิด จึงตัดตอนการสนทนามาฝากทุกท่าน 

 

 

ทำไมเลือกที่จะสะสมจักรยานโบราณ

          อ.ทวีไทย  : โดยนิสัยของนักสะสมทุกคน จะเริ่มจากการเก็บสิ่งนั้นสิ่งนี้ ผมก็เหมือนกันชอบเก็บชอบสะสม จักรยานก็เป็นของสะสมของผมอย่างหนึ่งเก็บมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๐ จากที่ไม่รู้เรื่องจักรยานมาก่อนเลย ก็เรียนรู้จนกระทั่งเขียนหนังสือเรื่องจักรยานโบราณออกมาได้ ๑๕ ปีแล้ว

 

ได้จักรยานมาจากแหล่งไหนบ้าง

          อ.ทวีไทย : ซื้อมาจากแหล่งที่มีความเจริญของเมืองไทย และต่างประเทศบ้าง

 

เก็บสะสมจักรยานประเภทไหน

           อ.ทวีไทย : ผมไม่ได้เก็บเสือหมอบ ไม่ได้เก็บจักรยานที่ใช้แข่ง จักรยานเพื่อสุขภาพ หรือฟิกเกียร์ ผมเก็บจักรยานที่อายุมาก อายุ ๔๕ ปีขึ้นไป เช่น ยี่ห้อที่คนนิยมกันในยุค ๖๐ ปีที่แล้ว เพราะเป็นยุคเดียวกับช่วงชีวิตเรา เป็นยุคที่เราใช้มัน จะทำให้หาของได้ง่าย ไม่ต้องไปกะเกณฑ์ว่าต้องเป็นจักรยานที่เก่าที่สุด แพงที่สุด 

 

 

 

แล้วทำไมถึงกลายมาเป็นบ้านจักรยาน

           อ.ทวีไทย : ที่เรียกบ้านจักรยานเพราะมันมีจักรยาน จะให้เรียกอย่างอื่นก็คงยาวเหยียด เพราะบ้านนี้มีทั้งหมา ต้นไม้ ฝุ่น หยากไย่ ถ้าเอามาตั้งชื่อหมดก็ยาวเหยียด และบ้านนี้มีจักรยานอยู่บนหลังคา ก็เรียกชื่อบ้านจักรยานซะ เพื่อบอกว่าบ้านนี้มันมีจักรยานก็เท่านั้นแหละ

 

บ้านจักรยานเปิดมานานแค่ไหนแล้ว

           อ.ทวีไทย : ตั้งแต่ปี ๒๕๔๐  ที่นี่จะมีข้อความต่าง ๆ ที่เขียนติดไว้ เพื่ออยากให้คนที่เข้ามาดูจักรยานเห็นในสิ่งที่เค้ามองไม่เห็น จะได้ได้อะไรดี ๆ กลับไปมากขึ้น

 

ได้ไปจัดแสดงที่อื่นบ้างหรือเปล่า

           อ.ทวีไทย : ปี ๒๕๔๐ จัดแสดงที่โรงแรมเพนนิซูล่า เอาจักรยานไปจัดแสดง ๑๐๐ คัน เป็นการเปิดศักราชการจัดแสดงจักรยานโบราณในเมืองไทยที่มากที่สุด ดีที่สุด หลังจากนั้นก็มีที่อื่นอีกรวมประมาณ ๒๐ กว่าแห่ง

 

จักรยานโบราณรุ่น ๔๕ ปีขึ้นไป ยี่ห้อไหนนิยมที่สุดในสมัยก่อน

           อ.ทวีไทย : มีเป็นสิบยี่ห้อ จักรยานเข้ามาในประเทศเราหลายร้อยล้านคัน ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ ถึงปัจจุบันนี้ ทุกวันนี้บ้านเราก็ยังซื้อจักรยานราคาแพง ๆ จากต่างประเทศ ผมยังพาคนที่อยากได้ไปซื้อจักรยานยี่ห้อเบนซ์ คันละแสนสองแสน ถามว่าซื้อมาทำไม่รู้ แต่กูอยากซื้อ ก็กูมีเงิน พวกฝรั่งที่ขายของในอินเตอร์เนทมันก็ตกใจ ว่ามึงสั่งซื้อจักรยานเก่าเข้ามาทำไมวะคันละแสนกว่า คือเขาเพิ่งเริ่มเก็บตอนหลังซึ่งในประเทศไทยไม่มีแล้ว 

 

   ยี่ห้อที่อาจารย์ชอบมากที่สุด

          อ.ทวีไทย : ผมไม่เคยชอบอะไรมากที่สุด ไม่ติดในหลง   เสน่ห์คำว่าที่สุด ถ้าผมชี้แบบซี้ซั้วไป บอกว่าไอ้คันนั้น แล้วถ้าเกิดวันรุ่งขึ้นผมมีคันใหม่มาแล้วผมชอบคันนี้ที่สุด ไอ้ที่พูดไปเมื่อวานน่ะมันโกหกแล้ว เพราะมันเปลี่ยนไปแล้ว มันไม่จีรังหรอก มันมีการเปลี่ยนแปลงไปตลอดชีวิตของเรา ถ้าเรายังไม่ตาย อย่าไปเอาอะไรกับมัน เอาแก่นประโยชน์สิ ทั้งการสะสม การเก็บใช้ ประโยชน์ และสิ่งที่มันทำได้ในขอบเขตที่มนุษย์พึงทำได้ 

 

 

   ความสุขของการสะสมจักรโบราณคืออะไร

          อ.ทวีไทย : อะไรที่มันเป็นตัณหา มันเป็นความสุขทั้งนั้น มันเป็นความสุขเทียมที่สนองความอยาก เช่น เราอยากได้เสื้อใหม่ ถามว่า แล้วมีความสุขกับอะไรตรงนั้น ก็คือเอาเงินจ่ายไปแล้วก็ได้เสื้อตัวนั้นมาก็แค่นั้น จบ แล้วต่อไปก็วิบากทุกข์แล้ว พอใส่ไปก็ต้องไปซักมัน ต้องไปรีดมัน ต้องไปสิ้นเปลืองกับมัน ใส่ซ้ำมันก็เหม็น เห็นจุดสุดท้ายของมันไหม จุดเริ่มต้นมันก็คือเราเอาเงินไปแลกของแล้วพอได้ของมาก็คิดว่านั่นแหละคือความสุข

 

คนที่มาบ้านจักรยานจะได้อะไรกลับไปบ้าง

           อ.ทวีไทย : เขาอยากได้อะไรเขาก็ได้ไป เช่น เขาอยากมาขี้ก็ได้ขี้ อยากถ่ายรูปก็ได้ถ่ายรูป อยากมาขโมยก็ขโมย เหมือนกับคุณมีบ้านปลูกดอกไม้ไว้ แล้วมีคนมาเกาะประตูรั้วดูแล้วชมาว่าดอกไม้สวยจัง ขอดูหน่อยได้ไหม คุณก็เปิดประตูให้เขาเข้ามาดู ทีนี้เขาก็จะถามคุณว่า ต้นไม้ชื่ออะไร ปลูกยากไหม ใส่ปุ๋ยอะไร เลี้ยงยังไงให้ออกดอก  เป็นที่ให้คนมาแสวงหาความรู้ ได้เข้ามาแลกเปลี่ยน เข้ามาชม แค่นี้ก็ประโยชน์มากมายแล้ว แต่อย่ามาทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว ผมไม่ใช่กะเหรี่ยงคอยาวที่จะต้องมาคอยแอ็คท่าถ่ายรูป ต้องมาคอยบริการรับใช้ พาเดินชม มีขาก็เดินดูเอง ไม่ได้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เวลามาแล้วจะมาถามว่าของกินที่ไหนอร่อย มาถึงก็มาถ่ายรูป ถ่ายไปทำอะไรก็ไม่บอก เซ็นชื่อก็ไม่ยอมเซ็น บางคนก็เซ็นแบบอ่านไม่ออก มันต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน เราก็ไม่ได้รับเกียรติอะไรมากมายหรอก คุณชื่นชมผม ผมก็มีของให้คุณดู

แบ่งปัน Facebook
Top 5 Poppular Records


เพลงบันทึกไทย



ที่ 1 บันทึกไทย
บันทึกไทย
Flag Counter